«Οι χρηματοπιστωτικές αγορές δεν θέλουν την ελληνική δημοκρατία» είναι ο τίτλος άρθρου-ρεπορτάζ στην εφημερίδα NRC Handelsblad της δημοσιογράφου και παλαιάς ανταποκρίτριας στην Ελλάδα, Ingeborg Beugel. To άρθρο σημειώνει ότι αυτές πουκυβερνούν την Ελλάδα και άλλες χώρες είναι οι χρηματοπιστωτικές αγορές και απευθύνει έκκληση στους Έλληνες να καταψηφίσουν την λιτότητα. Μία Ευρώπη που σέβεται τον εαυτό της πρέπει να ακούσει τη φωνή του ελληνικού λαού, υπογραμμίζει.
Στην Αθήνα, ο Αντώνης Περρής έσπρωξε από την ταράτσα την 90χρονη μητέρα του, που έπασχε από αλτσχάιμερ, και μετά πήδηξε και ο ίδιος. Δεν μπορούσε πλέον να ανταπεξέλθει στα έξοδα. Αυτή ήταν η μοναδική λύση.
Ο αριθμός των αυτοκτονιών στην Ελλάδα έχει τριπλασιαστεί. Τρία στα τέσσερα τηλεφωνήματα στις γραμμές SOS είναι από άτομα που δεν έχουν πλέον ηλεκτρικό ρεύμα, δεν έχουν καθόλου χρήματα, κινδυνεύουν να χάσουν το σπίτι τους και τα παιδιά τους υποφέρουν από πείνα. Οι Γιατροί του Κόσμου έκαναν έκκληση για επισιτιστική βοήθεια μεγάλης κλίμακας για τα Ελληνόπουλα.
Ακόμα και ένα μικρό παιδί θα μπορούσε να προβλέψει αυτή την καταστροφή. Η μείωση των κρατικών δαπανών προκάλεσε τη στασιμότητα της οικονομίας. Η κυβέρνηση έχει σταματήσει να πληρώνει στον τομέα των κατασκευών, της Παιδείας και της ενέργειας. Πάνω από 100.000 επιχειρήσεις έκλεισαν και η ανεργία αυξήθηκε δραματικά.
Παρά τις τεράστιες φορολογικές αυξήσεις – για τις οποίες ένα νοικοκυριό θα πρέπει να πληρώσει έως και έναν μισθό – παρά την βελτίωση της είσπραξης φόρων και την πρωτοφανή δίωξη κατά Ελλήνων φοροφυγάδων, τα φορολογικά έσοδα έχουν μειωθεί λόγω της αύξησης της ανεργίας. Ο αριθμός των αστέγων και των εξαθλιωμένωνστις μεγάλες πόλεις αυξάνεται μέρα με την ημέρα. Η κυβέρνηση δεν μπορεί πλέον να αντιμετωπίσει το αυξανόμενο κόστος της υγειονομικής περίθαλψης.
Τι γράφουν, όμως, εν τω μεταξύ, οι ξένες εφημερίδες;
Αναφέρονται συνεχώς στις τράπεζες και ότι οι Έλληνες έχουν μεταφέρει στο εξωτερικό τεράστια ποσά λόγω του φόβου ενός ‘Grexit’. Αλλά εγώ δεν είδα ουρές στις τοπικές τράπεζες, παρά μόνο στα δύο φαρμακεία που έχει το νησί, με απελπισμένους ανθρώπους που κλαίνε και φωνάζουν για τα αναγκαία τους φάρμακα.
Μέχρι τώρα υπάρχει πολύ λίγη λύπηση για τον ελληνικό λαό, που είναι θύμα, εδώ και τριάντα χρόνια, διεφθαρμένων κυβερνήσεων και κακής οικονομικής πολιτικής τόσο των Ελλήνων πολιτικών όσο και των Βρυξελλών.
Ακόμα και τώρα οι Βρυξέλλες δεν αναλαμβάνουν καμιά ευθύνη, για τα τριάντα χρόνια, σε ό,τι αφορά στην παρακολούθηση των χρημάτων (που δίνονταν) στην Ελλάδα, αλλά και για τον λανθασμένο υπολογισμό της εισαγωγής του ευρώ, το οποίο στην πραγματικότητα είναι κατάλληλο για την Βόρεια Ευρώπη και όχι για την Νότια Ευρώπη.
Εν τω μεταξύ, είναι σαφές ότι οι απάνθρωπες νεοφιλελεύθερες πολιτικές λιτότητας των Βρυξελλών για τη διάσωση των τραπεζών έρχονται σε αντίθεση με τις δημοκρατικές αρχές.
Όταν ο σοσιαλιστής πρωθυπουργός Παπανδρέου, ο οποίος παραιτήθηκε, πρότεινε ένα δημοψήφισμα, εξερράγη η Μέρκελ και το τότε δεξί της χέρι, ο Σαρκοζί. ΟΠαπανδρέου χλευάστηκε ξεδιάντροπα. Επίσης, στην Ολλανδία η κατακραυγή ήταν μεγάλη.
Όποιος νομίζει ότι στην Ευρώπη, στην Ολλανδία, στην Ελλάδα και οπουδήποτε, οι πολιτικοί ακόμα κυβερνούν, έχει αυταπάτες. Ο χρηματοπιστωτικός τομέας υπαγορεύει σε μία κοινωνία πώς πρέπει να ενεργήσει.
Αυτό επιβεβαιώθηκε μετά τις εκλογές της 6ης Μαΐου. Οι Έλληνες τιμώρησαν τα μεγάλα παραδοσιακά κόμματα, το ΠΑΣΟΚ και τη Νέα Δημοκρατία, τα οποία είναι υπεύθυνα για την κακοδιαχείριση των τελευταίων 30 ετών, το υπερβολικό χρέος και την αποδοχή των καταστροφικών νεοφιλελευθέρων πολιτικών λιτότητας των Βρυξελλών. Προς μεγάλη έκπληξη όλων, ο ΣΥΡΙΖΑ κατέλαβε τη δεύτερη θέση. Το κόμμα αυτό θέλει να παραμείνει στην ευρωζώνη, αλλά με επαναδιαπραγμάτευση των όρων για τις περικοπές.
Οι Βρυξέλλες και οι αγορές τρέμουν στην ιδέα ότι, στο δεύτερο γύρο των εκλογών στις 17 Ιουνίου, μπορεί να υπάρξει το ίδιο ‘σχιζοφρενικό’ αποτέλεσμα – αυτοί οι ανόητοι Έλληνες οι οποίοι τάσσονται κατά 85% υπέρ του ευρώ, ψηφίζουν κατά 75% κόμματα που θέλουν να διαπραγματευτούν στις Βρυξέλες τις περικοπές. Αυτά τα πράγματα δεν συμβαδίζουν. Γι’ αυτό απειλούν ότι η Ελλάδα τον Ιούνιο δε θα πάρει την επόμενη δόση του πακέτου στήριξης, εάν δεν συνεχίσει τις – αβάσταχτες – συμφωνηθείσες περικοπές και την πώληση της χώρας.
Είναι εκφοβισμός για την ψήφο. Ο φόβος είναι μήπως και άλλες αδύναμες χώρες πολύ μεγαλύτερες, όπως η Ισπανία, η Πορτογαλία και η Ιταλία, ακολουθήσουν. Εάν η Ε.Ε. δεν μπορέσει να λύσει το μικρό πρόβλημα της Ελλάδας δεν υπάρχει ελπίδα για μεγαλύτερες οικονομίες, όπως της Ισπανίας και της Ιταλίας.
Οι Έλληνες στις εκλογές της 17 Ιουνίου πρέπει να δείξουν ότι δεν θέλουν άλλες περικοπές.
Μία Ευρώπη που σέβεται τον εαυτό της πρέπει να ακούσει τη φωνή του ελληνικού λαού. Διαφορετικά θα πρέπει να εξαλήψουμε την ιδέα της δημοκρατικής Ευρώπης.
Η Ύδρα αυτή την εποχή είναι ήσυχη. Δεν υπάρχουν τουρίστες. Βλέπω ανθρώπους, των οποίων η διαβίωση τα τελευταία δύο χρόνια έχει επιδεινωθεί αδυσώπητα σε αυτό το νησί. Καθαρίζουν, επισκευάζουν, μαγειρεύουν και μοιράζονται το φαγητό. Αυτό είναι συγκινητικό και αξιοθαύμαστο.